Dag 1 - 14 augustus 2009
Het is half twee 's-nachts, tijd om op te staan. Om 2.20 uur komt de taxi ons ophalen en brengt ons vervolgens naar Schiphol. We waren keurig op tijd. We konden onze spullen "droppen" nadat ze waren gewogen. We konden in een keer doorlopen en hoefden nergens op te wachten. De koffers waren onder de 20 kg, die we maximaal mee mochten nemen. Alleen we zaten met een probleem: onze handbagage was te zwaar! Na het gewicht netjes verdeeld te hebben konden we toch alles achterlaten. Daarna gingen we iets eten en drinken bij "Juggle Sandwich Bar".
Een half uurtje later zijn we naar gate C12 gelopen. We moesten daar in de rij staan om onze handbagage te laten controleren. Eenmaal door de douane hebben we tax-free gewinkeld. Nadat we waren uit gewinkeld, zijn we gaan zitten wachten totdat we in het vliegtuig mochten. Pas toen ik binnen in het vliegtuig was gaan zitten en mijn gordel om had gedaan voelde ik de zenuwen.
Het opstijgen was veel minder erg dan ik had verwacht. Na een tijdje kon je van het prachtige uitzicht genieten. Drie uur later landen we op Samos. Alle koffers van de mensen die daar op vakantie gingen werden uit het vliegtuig gehaald. Nadat iedereen was uitgestapt en de mensen waarvan de vakantie was afgelopen ingestapt waren, konden we eindelijk vertrekken richting Chania.
Opeens hoorden we de steward zeggen, dat we vanwege de drukte op Chania (het vliegveld waar we moesten landen) nog niet welkom waren. We moesten noodgedwongen op verdere instructies wachten. Uren later voor mijn gevoel kregen we instructies, dat we ook een aantal passagiers van ArkeFly erbij kregen. Het was opnieuw wachten geblazen, minstens 45 minuten later konden we uiteindelijk vertrekken.
De vlucht naar Kreta verliep zonder problemen en voordat we het wisten waren we er al. Nadat we waren uitgestapt werden we met de bus naar de hoofdingang gebracht. Daar konden we via de lopende band onze koffers pakken. Toen we eenmaal de koffers hadden en naar de uitgang liepen stond daar een hostess van Sunweb. Zij vertelde ons, dat we naar bus 12 moesten lopen. Na ruim een uur rijden kwamen waren we eindelijk aan bij het hotel Apollon, waar we 11 dagen verblijven.
Het was inmiddels half drie 's-middags en hadden erge honger van de reis gekregen. Dus zijn we bij het hotel een patatje gaan eten. Verder hebben we lekker uitgerust en gezwommen. 's-Avonds iets gehaald bij een restaurant, waarvan degene die mijn moeder te woord stond Nederlands sprak.
Dag 2 - 15 augustus 2009
Vandaag staat er niet zo veel op het programma. Een beetje uitpakken, de buurt verkennen en vooral veel uitrusten. Het hoogtepunt van deze dag is, dat we naar een hostess van Sunweb (onze reisorganisatie) gaan luisteren. Zij gaat ons wat vertellen over Kreta en de mogelijkheden tot het maken van excursies. Bij het boeken hebben we ook gekozen om 's morgens bij het hotel te ontbijten. De rest van de dagen zien we wel wat we s' avonds doen met het eten.
Voor het ontbijt hoef je niet in de rij te staan, maar word het eten aan je tafeltje gebracht. Het bestaat uit 1 groot stuk wit brood met twee soorten beleg (kaas en worst). Er is ook jam. Daarnaast een croissant en een stukje cake. Iedereen krijgt een glas jus d'orange of appelsap en mijn ouders krijgen nog een kopje thee of koffie.
Na wat gezwommen en gerust te hebben zijn we rond enen naar het restaurant "Remember" gelopen, waar we informatie zouden krijgen. Na afloop hebben we besloten om aan twee excursies deel te nemen. Op donderdag gaan we fietsen, de fietstocht "Witte bergen" en zondag daarop gaan we lopen door de Imbros kloof. Op de dag zelf krijgen jullie daar meer informatie over.
Op de terugweg nog wat gewinkeld. Laura en ik hebben een snorkel set gekocht voor de excursies, waarbij gelegenheid is om te zwemmen. Ook heb ik een waterdichte (analoog) camera gekocht.
's-Avonds hebben we zelf gekookt en lekker op het balkonnetje gegeten.
Dag 3 - 16 augustus 2009
Vandaag ook niet zo veel gedaan in verband met het warme weer. En daarbij had niet iedereen zin om iets te ondernemen.
In de namiddag even de buurt verkend en ben ik met mijn vader over het strand gaan lopen, terwijl Laura en mijn moeder zijn gaan winkelen.
Op het strand was het rustig en er was ook niet zo veel te beleven. Wat er wel was waren prachtige hoge golven en een adembenemend uitzicht. Voordat we het wisten moesten we weer terug. Mijn moeder en Laura stonden al op ons te wachten. Eenmaal aangekomen bij mijn moeder en Laura bleek, dat een boekje niet meer in de tas zat. Ik ben toen terug gaan lopen en wezen zoeken. Ik kon het niet meer vinden, maar zag wel de zon prachtig ondergaan! Binnen vijf minuten was de zon verdwenen.
Ondertussen had de rest al een restaurant gevonden waar echte Griekse gerechten werden opgediend. We kregen zeer mooie plaatsen aangewezen op het dakterras. Er kwam gelijk een ober die vroeg of we iets wilden drinken. We konden uit een normaal of een groot glas kiezen. Natuurlijk kozen Laura en ik voor een groot glas. Even later kwam de ober met enorme glazen aangelopen met dito rietjes erbij. Nadat we de menukaarten hadden gekregen en deze heel kort bekeken hadden kwam de ober al de bestelling opnemen. Kort na het bestellen kregen we al het eten wat we hadden besteld. Het eten was heerlijk. Tijdens het eten kwamen er twee Griekse mannen langs, waarvan de een gitaar speelde en zong en de andere op een accordeon speelde. Na het eten nog ijs besteld. Het ijs wat we kregen was enorm. We konden het alle vier niet op. Daarbij hebben we na afloop nog een nationaal drankje gedronken. Het was een sinaasappelsap met mint smaak.
Dag 4 - 17 augustus 2009
Na het ontbijt zijn mijn ouders met Laura boodschappen gaan doen. Ik ben toen bezig geweest met het typen van het verslag. 's-Middags lekker gezwommen in het zwembad bij het hotel. Je moet je wel aanpassen aan het klimaat hier. Eten hebben we zelf gekookt in het keukentje van het appartement. Het stelt op zich niet veel voor, maar het lukt wel. In de avond zijn we naar het strand geweest. Je kon niet zwemmen, de rode vlag hing uit. Even later hebben we een cocktail gedronken (zonder alcohol natuurlijk!). Nadat Laura en mijn moeder de cocktail op hadden zijn ze nog gaan winkelen. Toen ze weg waren heb ik nog een "lemon ice drink" genomen die ik lekkerder vond dan degene die ik het eerst had gedronken.
Dag 5 - 18 augustus 2009
Deze dag was voor mij de leukste tot nu toe! Ik wilde al een tijdje het oude gedeelte van Rethymnon zien. Rethymnon is de derde grootste stad op Kreta, na Heraklion in het oosten en Chania in het westen. Reythymnon is de hoofdstad van de gelijknamige provincie. Het heeft ongeveer 30.000 inwoners. De stad biedt een combinatie van een moderne ontwikkelde stad en een eeuwenoude geschiedenis. Het oude gedeelde is heel toeristisch. Al lopend door de smalle winkelstraten kan je zowel winkelen als bezienswaardigheden bezoeken/bekijken. Ideaal dus voor mensen die zowel willen winkelen als voor mensen die cultuur willen opsnuiven.
's- Middag om half vier zijn we met de taxi naar Rethymnon gegaan. Daar hebben we veel gewinkeld, maar ook bijvoorbeeld een gemeentelijke tuin bezocht. De tuin is niet heel groot maar wel het bezoeken waard. Als je daar binnenkomt hoor je honderden krekels krijsen. Er groeien daar ook een paar prachtige bloemen. Binnen in het centrum kan je een aantal kerken en moskeeën bezoeken. Ook zijn er een tweetal musea en een fontein, de Rimondi Fontein. Dit is een interessant Venetiaans monument, waarmee het bestuurshoofd in 1629 de stad wilde verfraaien. Het heeft vier zuiltjes met kapitelen en een Latijnse inscriptie. Het water voor de fontein komt uit drie kraantjes in de vorm van hoofden.
Net buiten de winkeltjes aan de rand van het stadje ligt het fort Fortezza op de Paleo Kastro heuvel (gelegen in het noorden van de stad). Het fort werd tussen 1573 en 1580 door de Venetianen gebouwd om de, voor hen belangrijke havenstad, beter te kunnen verdedigen. Om het fort te bezichtigen moet je wel betalen, maar het is zeker het geld waard. Vanuit de torens langs de gerestaureerde stadswallen kan je mooi de stad zien en aan de andere kant zie je de prachtige zee. Ook de reservoirs en een moskee met grote kapel geven nog een indruk hoe het vroeger geweest moest zijn.
's- Avonds heerlijk gegeten op het balkon van een Grieks restaurant met ook een in het Nederlandse menukaart. Als je bij de rand van het balkon zit zie je de prachtige Venitiaanse haven met vuurtoren liggen.
Om terug te komen bij ons appartement wilden we weer bij de oude stad de taxi nemen. Na een half uur wachten gaven we het op en zijn toen naar het park gelopen. Gelukkig stonden daar wel taxi's. Moe maar wel voldaan kwamen we om elf uur weer bij het appartement aan.
Dag 6 - 19 augustus 2009
Vandaag een rustdag gehouden in verband met de gisteren gehouden excursie en die morgen gepland staat. Dan gaan we namelijk een prachtige fietstocht in de bergen maken en aan het eind van de rit is er ook gelegenheid om te gaan zwemmen. Vanavond ben ik niet al te laat naar bed gegaan, de wekker gaat immers om half zeven. Ik lijk wel gek!
Dag 7 - 20 augustus 2009
Vandaag een prachtige 38 kilometer durende tocht gefietst, waarvan 4 kilometer opwaarts was. Het is half 7 als de wekker gaat. Snel eten, drinken, zwem goed, snorkel set en mijn water-dichte analoge camera ingepakt. Om half acht hebben we ontbeten. De bus vertrok om drie over half negen bij het BP-station vlakbij ons appartement.
Na een aantal mensen bij hun hotel opgepikt te hebben, zijn we naar de "Witte Bergen" gereden. De "Witte Bergen" is namelijk ons start punt. In de bus kregen we onze helmen uitgereikt. Nadat we een aantal kilometers met de bus geklommen hadden, stopte de bus om ons af te zetten. Daar kregen we de fietsen en uitleg hoe de fiets werkte. Ook kregen we te horen dat we de spullen in de aanhanger konden leggen. Er was overal aan gedacht, want er was zelf een wagen waar je tijdelijk je fietsen op kon plaatsen. Dit is voor het geval als je even niet meer kan. Eenmaal je fiets op de wagen kan je in bus rusten.
De eerste paar kilometers ging je berg afwaarts, daarna ging je een zware 3 km stuk berg opwaarts. Na die 3 km kwamen we bij een dorpje aan. Vlakbij het dorpje fietste ik voorop. Ik wilde afremmen om vervolgens rustig door het dorpje te fietsen. Ik moest hard remmen om vaart te minderen. Toen ik dacht dat ik rustig kon fietsen wilde ik gaan trappen. Dat ging mis, ik had geen grip op de pedalen. Uit paniek de linker rem, voor het voorwiel, in geknepen. Voorwiel blokkeerde en ik kwam vervolgens te val. Gelukkig niks ernstigs aan de hand. Ik ben toen rustig naar de kant gelopen en heb gewacht op mijn ouders. Zonder moeite zijn we naar "Cafe Taverna Porofarago" gereden, waar we met de hele groep iets lekkers zijn gaan eten en drinken. Bij het café moest ik wel mijn schaafwonden op mijn benen en mijn handpalm laten ontsmetten. Er hoefde verder geen pleisters op.
Na vele kilometers afgedaald te hebben en een aantal stops om mooie foto's te maken en uit te rusten, kwam er een tweede zware klim van 1 kilometer. De helft is toen afgehaakt (21 van de 40 mensen), maar ik en mijn vader zijn tot het bittere einde door gegaan en hebben de tocht afgemaakt. Af en toe ging het zo hard, dat je de banden kon horen huilen. Je moest je goed concentreren en op de weg letten, want af en toe lagen er steentjes.
Bezweet en uitgeput kwamen we op onze eindbestemming (van het fietsen) bij Frangokastello aan de Libische zee aan. Frangokastello is een fort en plaatsje aan de zuidkust van het eiland Kreta. Het fort ligt op een kleine vlakte aan de voet van het Kryoneritisgebergte en heeft een breed zandstrand. Hier konden we een uur liggen bakken, zwemmen en snorkelen. Het zand op het strand was akelig heet. Het water leek op een zwembad, zo helder was het! Je kon daar prachtig snorkelen en met mijn waterdichte camera foto's maken van kleine visjes die langs je zwommen. Een uur later moesten we weer bij de bus zijn. We gingen naar een restaurant, waar je aan een lange tafel moest gaan zitten. Daar kreeg je een aantal hapjes. Het eten was niet veel, maar wel erg lekker.
Onze laatste bestemming was een olijffabriek. Hartstikke leuk vond ik wat er allemaal van olijven gemaakt werd!
Uitgeput kwamen we bij onze eindbestemming, het BP-station, aan. Bij het appartement zag ik mijn bed en viel gelijk in slaap.
Dag 8 - 21 augustus 2009
Vandaag uitgerust van de fietstocht van de vorige dag. Lekker gezwommen, wat gelezen en gewerkt aan het reisverslag.
's-Avonds hebben we een Griekse avond meegemaakt. Je kon daar eten, terwijl twee dansers en twee danseressen allerlei Griekse dansen uitvoerden. Af en toe werden mensen uit het publiek gehaald om mee te doen. En ..., jawel hoor ik was ook de klos. Uiteindelijk hebben mijn ouders en Laura ook meegedaan. We hebben lekker gegeten en genoten van het dansen.
Dag 9 - 22 augustus 2009
Overdag niet zo veel gedaan. Mijn ouders gingen een strandwandeling maken, maar daar had ik geen zin in.
In de middag ben ik wel met mijn vader naar een internetcafé geweest dichtbij ons appartement. Wel acht computers zijn daar beschikbaar. Lekker gewerkt aan het verslag en foto's uitgezocht. De eerste dag is nu voorzien van foto's.
Aan het eind van de middag zijn we gaan midgetgolfen. Lekker een uurtje met stick tegen een balletje slaan. Mijn moeder speelde niet mee, maar hield de stand bij. Sommige holes waren best moeilijk om te kunnen halen. De eindstand was ten slotte: mijn vader 63, Laura 73 en ik had 83 punten.
's-Avonds heerlijk uit eten geweest. Vlakbij ons appartement een restaurantje gevonden waar je heerlijk kan eten voor een redelijke prijs. Hier hadden we de eerste dag van onze vakantie ook eten gehaald, dat toen heerlijk smaakte.
Dag 10 - 23 augustus 2009
Vandaag gingen we op excursie naar de Imbros kloof. Zoals op de dag van het fietsen ging de wekker om half zeven af. Alles klaar zetten voor onderweg (na de kloof kon je gaan zwemmen) en vervolgens ontbijten. Alles liep op rolletjes en even na achten verlieten we ons appartement en gingen met onze spullen richting bus, die stopte een kwartiertje van ons hotel vandaan.
We werden met de bus na verschillende stops om mensen op te pikken naar het plaatsje Imbros gebracht. Imbros ligt op 780 meter hoogte boven Chara Sfakion, welke een prachtig uitzicht heeft over de Libische Zee.
De bus zette ons af bij een Taverna (restaurant) vlakbij de ingang van de Imbros kloof. De wandeling door de kloof is totaal 8 kilometer lang en duurt volgens de folder ongeveer 3 uur.
Vanaf het restaurant ga je eerst een stukje dalen. Bij de ingang aangekomen moet je een kleine entreegeld betalen, voordat je aan de wandeling kan beginnen. Het pad wat je volgde was met kleine en grote stenen bedekt en was daardoor best lastig om te lopen.
Op sommige plaatsen tijdens de wandeling komen de rotsen zo dicht tegen elkaar, dat het leek alsof je door een tunnel liep. Het smalste gedeelte was slechts 1.60 meter breed. Volgens de gids was de kloof ontstaan door een aardbeving die een meer door midden had gespleten.
Het gebied in de Imbros kloof is mooi. Soms zag je prachtig rode rotsen, een boom die in de rotsen groeide, gladde stenen waarop je makkelijk kon uitglijden en puntige stenen. Dan liep je in de schaduw van de rotswanden en was de kloof wat
breder dan had je weer zon. Onderweg kwamen we berggeiten tegen en een griek met een ezel kwam voorbij. Halverwege de kloof werden de kaartjes gecontroleerd door een stel grieken die onder een gammel afdakje zaten.
Na ongeveer drie uur wandelen (mama noemde het inmiddels strompelen, want die had alleen haar sandalen als schoenen bij zich en dan viel het niet altijd) kwamen we bezweet maar voldaan aan bij de Taverna welke als eindpunt was aangewezen. Ik vond het af en toe best zwaar, maar toch wel heel leuk om deze wandeling gedaan te hebben.
Bij deze Taverna kon je uitrusten en wat drinken. Op het terras was een kleine hagedis, waar ik een paar foto's van heb gemaakt. Na ongeveer drie kwartier vertrok de bus richting Frangokastello. Dit is een Venetiaans fort, dat nog te bezichtigen is. Hier hebben de Kretenzers en Grieken een bloedige strijd geleverd tegen de Turken. Bij een bijzonder mooi zandstrand aan de Libische Zee kon je heerlijk zwemmen en snorkelen. Hier hadden we ruim een uur om ons te vermaken. Mijn ouders en Laura gingen iets eten en ik nam een heerlijke duik in het heldere water. Ook heb ik nog wat onderwaterfoto's gemaakt.
Om kwart over drie werden we in de bus verwacht en vertrokken we weer richting huis. Vermoeid kwamen we om half zes bij ons appartement aan. Mama en ik gingen nog even rusten en papa en Laura gingen zwemmen. 's-Avonds nog een hapje gegeten in ons stam restaurant vlakbij het hotel. Ik at die avond zwaardvis en dat smaakte heerlijk.
Dag 11 - 24 augustus 2009
De laatste dag van de vakantie is alweer aangebroken. Bijtijds zijn we opgestaan en toen eerst gaan ontbijten. Ja, daarna ontkwamen wij er niet aan: inpakken en weg wezen.
Om half twaalf moesten we het appartement uit zijn, maar zouden pas kwart voor vijf opgehaald worden. Zwemmen was geen optie, want dan zat je met je natte zwem spullen. Samen met mijn ouders en Laura hebben we een paar uur in het internetcafé doorgebracht. Een aantal dagen moest ik namelijk nog schrijven en typen voor het reisverslag. Mijn vaderen moeder hebben daarbij geholpen. Ook heb ik in de omgeving van het appartement foto's genomen van mooie bloemen. Na het eten, om ongeveer half drie, hebben we nog met z'n vieren spelletjes gedaan en wat gelezen. De tijd vloog voorbij.
Om kwart voor vijf pikte de bus ons op. Na nog diverse keren mensen opgehaald te hebben bij de hotels/appartementen gingen we richting het vliegveld van Chania. Een rit van ongeveer vijf kwartier.
Het inchecken ging vrij snel en ze deden niet moeilijk over het gewicht van de koffers en handbagage. Nog even langs de peperdure taxfreeshops en toen moesten we wachten tot kwart voor negen.
De passagiers werden in een propvolle bus naar het vliegtuig gereden. We vlogen zonder problemen naar Schiphol. Het was donker tijdens het vliegen, maar af en toe zag je beneden de lichten van een of andere grote stad. Aankomst tien over half twaalf Nederlandse tijd. Bij de bagageband de taxicentrale gebeld en na tien minuten buiten gewacht te hebben kwam de taxi aangereden. Hij reed ons pijlsnel naar huis.
De koffers in de kamer neergezet, het hoognodige eruit gehaald en vermoeid naar bed gegaan. Helaas was de vakantie in Kreta weer voorbij, maar gelukkig hadden we nog een weekje thuis voor de boeg.


































































